Nefs-i Emmâre 6

Uşşâkî meşayıhından Sıddîk Nâci Eren Efendi’nin kitaplarındaki Nefsin mertebelerinden Emmare’nin altıncı kısmını yazacağız.

Nefsi Emmare

İnnen nefse le emmaretün bis sûi …
(Zira nefis, kötülüğü emredicidir. )

Nefs-i emmâre ; sahibini, daima hayırdan ve saadetten men eder, sahip olduğu ve hükmünü eline geçirdiği vücudu, şerre ve fenalığa iletir ve ona mütemadiyen kötülük yapmayı emreder. Hükümdarı bulunduğu vücudun kalbini ve ruhunu, sefahet bataklıklarına sevk eder .
Kafirlerin, zâlimlerin, münâfıkların, fasıkların ve bütün insanların ilk seyr-ü süluku nefis-i emmareden başlar. Kim olursa olsun, kendisinde aşağıda zikrolunan sıfatlar bulunan kişi nefs-i emmâreye dahil olup ehli nârdir. (Yani cehennem ehlidir. )

Nefs-i Emmâre’nin Kötü Sıfatları 12’dir

1- Şirk:
Allah Teâlâ’ya ortak koşmak ve Hakk’tan gayrı ilah tanımak

2 Küfür:
İslâm olmamak, Islâm dinini tanımamak ve kabul etmemek.

3- Cehalet:
Allah Teala’y bilmemek

4- Gaflet:
Allah, peygamber, kitap, melek, ölüm, kabir, ahiret , öldükten sonra dirilmek, mahşer, mizân, hesap düşünmemek . Cennet ve Cehennem’i aklına bile getirmemek, yaptıklarının yanına kâr olacağını zannetmek .

5.Günâh-ı Kebâir:
Büyük günâhları tereddüt etmeden işlemek ve ısrarla işlemeye devam etmek: Adam öldürmek, içki içmek, zina ve livâta etmek, yalancı şâhitlik etmek ve dedikodu yapmak, yetimlerin ve halkın mallarını yemek .

6. Kibir:
Kendini bütün insanlardan üstün ve yüksek görmek, söylenen söz doğru dahi olsa kabul etmemek.

7. Hırs:
Gözü doymayan ve kanaat etmeyen haris insanlardan olmak.

8. Buhül:
Tamahkâr olmak, kendi yemediği gibi başkalarına da yedirmemek, iyilik yapmamak.

9. Şehvetperestlik:
Nefsinin arzularını yerine getirebilmek için her türlü kötü fiilleri işlemek, başkalarının ırz ve namusuna göz dikmek.

10. Gazab:
Olur olmaz, nefsinin arzuları için öfkelenip başkalarının kalbini kırmak.

11- Hased:
Herkesin elinde olan nimetin mahvolmasını istemek . Bu çirkin huyuyla kendini huzursuz bırakmak.

12-Hıkd:
Kin beslemek öç almak icin fırsat gözetlemek

Bu sıfatlara sahip bulunan nefs-i emmâre sahipleri zahirde İslam dahi olsalar cehenemliktirler. Sıfat bakımından kâfir ile müsâvidirler. Bu saydaklarımızn hepsini veva bazılarını helâl sayanlara İslâm dininden çıkarlar. Ancak, işlediği kötülüklerin gerçekten kötülük olduğunu kabul ederlerse o kişi müslümandır, fakat fasıktır. Zira ehl-i sünnet vel-cemaat mezhebinde olduğumuzdan günâh işleyenler kâfir olmazlar, amma âsi ve fasık olurlar. Bu gibilerin âkıbetlerinden korkulur. Şu kadar ki günâhı helâl itikad ederlerse, dinden çıkarlar.

Nefs-i emmâre ehli ile kâfirler arasındaki fark yalnız tevhidde ayrılır, yoksa sıfatları birdir .
Allah Teâlâ’nın sevmediği, Resûlullah (s.a.v.)’ın istemediği, evliyâullah’ın ikrâh ettiği, âlimlerin ittifakla günâh olduğunu bildirdiği, sâlihlerin ve meleklerin çirkin gördüğü ahlâk-ı zemime, her kimde bulunursa bulunsun o kimse nefs-i emmâre sahibidir. Âkabeti korkulur ve gideceği yer korkunçtur. Tevbe eder, sâlih ameller işler tevbesinde samimiyet ve ciddiyetle sabit ve dâim olursa kendisini Allah Telâ bu sıfatlardan kurtarıp halâs eder.

İște bu sıfatlardan korunmak isteyenler, bu hastalığın tedavisi ve ilâcı için bir mürşid-i kâmil bulup ondan aldığı kelime-i tevhide devam etmelidirler. Tevhid , nefs-i emmâre hastalığının yegâne devâsı şifasì ve kurtarıcısıdır. Tevhide devam eden kişiler, Allah Teâlâ’dan afv ve mağfiret diler, yaptıklarına pişman ve nâdim olarak gözyaşı dökerlerse, kısa zamanda anlatılan nefs-i emmâre sıfatlarından halâs olurlar. Yoksa bu gibilerin yakın bir zamanda korkunç azab ve sıkıntılara uğrayacaklarını Kur’ân-ı Azim haber vermekte Ve Resûl Aleyhisselâm da açıkça bildirmektedir.

Cenâb-ı Allah cümlemize tevfikini ihsân buyursun, afv ve mağfiretiyle şâd eylesin ve biz mü’minleri necâta erdirsin. Kötü ve çirkin huylarımızı Kurân- Kerim ahlâkına ve ahlâkı Muhammediye’ye tebdil ve tahvil eylesin. (Âmin yâ erhamer râhımin.)

Uşşâkî meşayıhından Sıddîk Nâci Eren Efendi’nin Nefsin mertebelerinden Emmare’nin altıncı kısmını aktarmaya çalıştık .

Kaynaklar :

1- Sıddık Naci Eren hz Tarikatların İçyüzü  syf.98- 100

Foto :

Kitap temini : Şelale Yayıncılık  / 0 216 420 9581

Nefs-i Emmâre 5

Uşşâkî meşayıhından Sıddîk Nâci Eren Efendi’nin kitaplarındaki Nefsin mertebelerinden Emmare’nin beşinci kısmını yazacağız.

Usulü Seyri  Suluk

1. Nefsi Emmare

“Men arefe nefsehu fekad arefe rabbehu”
“Her kim, nefsini bilirse, Rabbini de bilir.”
Sırrına erenler için nefsi bilmek, nefsin aczini bilmek değildir. Olsa olsa  hakkın inayeti ve tevhidin nuru ile hasıl olur. Onun zevki, vicdanidir. İki küreğinin arasında bir keyfiyetten ibarettir.

Eğer yirmi dört saat içinde kendisine dört saat bir pişmanlık gelir de ibadet, taat ve kullukta bulunursa o zaman ruh-u sultan, ruh-u hayvanı tahtından al aşağı eder. Alır almaz nefsin emmareliği de levvameliğe dönüşür. Nefsi Emmare sıfatları sırasıyla şunlardır;
Nefsi Emmarede olan zakirler;
1-        Nefsü emmare biri, hem göktür anın rengi
Sıfatları yedirir, hem hayvani vahşidir
(Le ammaretün bissü) mazharıdır
Hırs, tamah, şehvet, gazap huyudur
Buğz u hased hem bahillik fi’lidir.
Darb-ü zulüm, hubbü dünya zevkidir
Selb-ü dünya, mavt-i canı havfidir
La ilahe illallah zikri hem necatıdır
Mürşidinin himmeti hem ona irşadıdır.

Nefsi emmareden nefsi levvameye geçtikçe, her ne kadar abid ve zahid olurlarsa da, levvamenin ilerlemesi mülhimeye gerilemesine yine emmare olduğundan ve henüz ruhu hayvan da askerlerini toplayarak vücud ülkesinden çıkıp gitmediğinden bir punduna getirir ve ruh-u sultanı tahtından indiriverir. Onun için levvame ile emmare arasında bulunan kimsede korku çok olur.
Salik levvameden emmareye düşerse o zaman kalb evvelki safasını bulamaz. Salikte bir iç darlığı, sıkıntı ve kalbinde bir ateş olur ki, anlatılması mümkün değildir. Fakat hakkında inayettir. Çünkü bununla halini bilir. Hemen tevbe ve istiğfar eder, aman kapısına düşer, çalışır, çabalar, ağlar, sözün kısası ne yapar yapar ve Allahu Teala’nın inayetiyle inler. Yolunu bularak tekrar ruh-u sultanı üstün hale getirir. O zaman salikin içine bir ferahlık ve genişlik gelir.

Eğer gerilediği zaman salikte iç darlığı ve sıkıntılar olmasaydı ruh-u hayvanın üstün geldiğini sezemez, nefs-i emmareye düştüğünü farkedemez, ruh-u sultanın altta olduğunu da bilemezdi. Bilemediği içinde kusurunun affı ile ilerlemek çarelerine teşebbüs edemezdi. Tamamen emniyet içinde kalır, Hakk’ın mekrinden emin olur ve:
“Yoksa Allahu Teala’nın mekrinden emin mi oldular? Allahu Teala’nın mekir ve tehdidinden, ancak hüsrana uğrayan kullar emin olabilirler.”
Hükmü celiline müstehak bulunurdu. Bu ise -mazallah- ezeli şekavet alametidir (yani her türlü kötülük ve isyanlarda bulunduğu halde, zahiren ve batınen ilahi bir terbiye zuhur etmemesi, bir dert bela, gam ve kedere uğramayarak nefsinin hazları ve zevkleri ile ömür sürmesi). Eğer bir kimse kendisinde bu halden eser bulundursa, başını taşlara vurarak çaresine baksın. Çünki sui hatime alametidir.
Nefs-i emmare sahibi olan, yirmidört saat içinde dört saat bütün azalarını şeriatle örter ve masiyyete dönmezse ruh-u hayvan açıkta kalır. Barınabileceği şer-i şerife aykırı bir yere bulamayınca, işte o zaman o kimseye “Levvame Sahibi” denilir. O kul Cenab-ı Kibriya’ya yalvarıp yakararak niyaz eder. “Aman ya Rab, beni ibadet ve taatten geri koyma” der.

Uşşâkî meşayıhından Sıddîk Nâci Eren Efendi’nin Nefsin mertebelerinden Emmare’nin beşinci kısmını aktarmaya çalıştık .

Kaynaklar :

1- Sıddık Naci Eren hz  Evliyaullah Kelamları Tasavvuf Önderleri

Foto :

Kitap temini : Şelale Yayıncılık  / 0 216 420 9581

Nefs-i Emmâre 4

Uşşâkî meşayıhından Sıddîk Nâci Eren Efendi’nin kitaplarındaki Nefsin mertebelerinden Emmare’nin dördüncü kısmını yazacağız.

Nefs-i emmâre’nin dördüncü sınıf insanları:

Bunun (yani sıfat-ı emmâre’den sıfat-ı levvame’ye geçmenin) ilacı şudur.

“Hesaba çekilmeden önce kendinizi hesaba çekiniz ” hadis-i şerifine uyarak kişinin kendisini hesaba çekmesidir. Cenâb-ı Hakk’ın Zât-ı azamet-i kibriyâsını düşünmeli, âlim ( yani herşeyi bilir) sıfatını akla getirmeli ve sonra ruz-i cezâdaki hesap, sual, mizan ve cehennem azabını şiddetle hatırlamalı  ve ol günde muhakkak bunlar olacağını unutmamalıdır. İlâhi emirleri yerine getirmekte ısrar ve bu hususta nefsiyle cihad etmelidir.

Mü’min olan kıbleye yönelerek oturmalı, yukarıda anlatılan hususları düşünmeli, pişman olarak tevbe etmeli, tevbesinde sâdık ve samimi olmalıdır.

Her ne kadar tevbe ettikten sonra yine günâh işleyecek olursa, yine tekrar samimi olarak nasûh tevbesi etmelidir. Nasil ki memeden çıkan süt tekrar geriye dönmezse, o da tevbe etmiş olduğu günâhlara tekrar dönmemelidir. Nefsiyle cihâd etmenin alâmeti budur ki, işlediği hatalarından kendisine pişmanlık gelir ve ettiği mâsiyetlere ciğeri yanarak gözlerinden yaş dökmek sûretiyle pişman olur ve nefsine levm ederek (kınayarak ) tevbe istigfârda bulunursa, bilmiş olsun ki kendisinde sıfat-ı levvame hal olmuştur.

Uşşâkî meşayıhından Sıddîk Nâci Eren Efendi’nin Nefsin mertebelerinden Emmare’nin dördüncü kısmını aktarmaya çalıştık .

Kaynaklar :

1- Sıddık Naci Eren hz Ey Gönül Var Allah’a Kulluk Eyle syf. 206

Foto :

Kitap temini : Şelale Yayıncılık  / 0 216 420 9581

Nefs-i Emmâre 3

Uşşâkî meşayıhından Sıddîk Nâci Eren Efendi’nin kitaplarındaki Nefsin mertebelerinden Emmare’nin üçüncü kısmını yazacağız.

Nefs-i emmâre’nin üçüncü sınıf insanları:

Bunlar, tarikat ehli olan nefs-i emmâre sahipleridir. Bunlar da ilk iki sınıf insanlar gibi emr-i bi’l-ma’rûfa uymazlar ve nehy-i ani’l-münkerden çekinmezler. Fakat kendilerinden zuhûr eden çirkin ve kötü fiillere âh-ü enîn ( Ah deyip inlerler , ağlarlar ) ederler. Yani kendi hal ve hareketlerini iyi görmezler ve:
– Biz ne gafletteyiz ki, Allahu Teâlâ’nin emirlerini yerine getirmez ve nehiylerinden kaçınmayız. Bizim sonumuz nereye varacaktır? Bütün fiillerimiz Allahu Teâlâ’nin rızâsına aykırıdır. Bu cihanda bizden alçak ve nankör bir mahlûk yoktur. Aman ya Rasûlullah, mürüvvet senden… diyerek münâcaat ederler. Kendilerinin külhani (serseri) ve alçak olduklarını ikrâr ederler. Fakat bu münâcat ve temennileri yalnız sözdedir. Kalplerinde asla pişmanlik ve Allah korkusu yoktur. Hem kusurlarını bilirler, hem de yine  kusurları işlerler, Bunlar da bu sıfatta iken tevbe ederek hallerini ve ahlaklarını değiştirmezler . Vücud ülkesinin idare ve tasarrufunu tamamıyle rûh-u hayvaniye bırakarak kendi nefislerinin esiri olmuşlardır. Her ne kadar kendilerinin alçak ve aşağılık oldugunu bilseler de, bir türlü pişman olmaz ve tevbe edemezler. Bunlar da degiştirmeden bu sıfatlara ahirete giderlerse, emmare halinde bulunduklarından çogu imansız giderler.

Uşşâkî meşayıhından Sıddîk Nâci Eren Efendi’nin Nefsin mertebelerinden Emmare’nin üçüncü kısmını aktarmaya çalıştık .

Kaynaklar :

1- Sıddık Naci Eren hz Ey Gönül Var Allah’a Kulluk Eyle syf. 205 – 206

Foto :

Kitap temini : Şelale Yayıncılık  / 0 216 420 9581

Nefs-i Emmâre 2

Uşşâkî meşayıhından Sıddîk Nâci Eren Efendi’nin kitaplarındaki Nefsin mertebelerinden Emmare’nin ikinci kısmını yazacağız.

Nefs-i Emmâre’nin ikinci sınıf insanları :

Bunlar da anlatılanlar gibi, emr-i bi’l-ma’rufa uymazlar. Nehy- ani’l-münkerden kaçınmazlar. Haram olan şeylerin hepsini işlerler, fakat haramı helâl itikat etmezler. Haram olduğunu bilerek işlerler. Derler ki :

Kırk gün günahkâr iken, bir gün tövbekar oluruz, Allahu Tealâ Afuv’dur, Rahim’dir, kulunun kusurunu affeder, Sular bulanmadan durulmaz. Bir gün olur bunların hepsine tövbe ederiz ve geri kalan ömrümüzü ilâhî emirleri yerine getirmekte harcarız. Şimdi gençliğimiz var. Bu dünyanın neye tahammülü vardır? Hele biraz nefsimizin arzularını verelirm. İhtiyar oldugumuz vakit tevbe ve istiğfâr ederiz. Haramı haramdır diyerek işlemek, küfrü icab etmez. Tevbesiz bile ölsek, bize azab etmek Allah’ın şânından değildir. Gün bu gün… Saat bu saat… Sonunu düşünen bu alemde birşey yapamaz. Allahu Teala’nın bu kadar vaadleri varken bizi cennetten mahrum eder mi?

Hâșâ, bu gibi sözlerle, birbirlerini teselli ederler, türlü türlü fâsid deliller ve tebşîre dâir âyet-i kerimelerle avunurlar. Bütün haramları işlerler. İçlerine asla Allah korkusu gelmez ve kötülüklerine zerre kadar pişman olmazlar. İşledikleri haramlar Keşiş dağı kadar olsa, gözlerine zerre kadar görünmez. Eger fakirlere sadaka olarak biraz para verseler veya buna benzer küçücük bir iyi harekette bulunsalar, Cenab-ı Hak kendilerine cennetin anahtarlarını teslim etmiş kadar bu yapmis oldukları hareketle durmadan övünürler.

Sözün kisası, içlerinde zerre kadar Allah korkusu yoktur ve sanki Cenâb-ı Allah’ın azabından emin olmuşlardır. Asla ve kat’iyyen kendilerinden çıkan haram işlere pişman olmak şöyle dursun, adeta kendilerini Cenâb-ı Hakk’ın rahmet deryasına dalmış sanırlar. Onun için, bu sınıftan da insafa gelerek tevbekâr olanlar yok denecek kadar azdır, Hazreti Allah Kurân- Kerim’inde buyuruyor ki:

“Celâlim Hakk’ı için biz cin ve insten birçoğunu cehennem için halk ettik. Kalbleri vardır, anlamazlar; gözleri vardır, görmezler; kulakları vardır, işitmezler, Onlar, dört ayaklı hayvanlar gibidirler, Belki onlardan da şaşkındırlar. İşte, asıl gafil olanlar bunlardır.” (A’raf suresi; ayet: 179 )

Bu yüzden kendilerine yapılan vaaz ve nasihatlar kulaklarına girmez. Hatta nasihat edenlere düşman olurlar. Bu sınıfın da çoğunluğu imansız gitseler gerektir.

Uşşâkî meşayıhından Sıddîk Nâci Eren Efendi’nin Nefsin mertebelerinden Emmare’nin ikinci kısmını aktarmaya çalıştık .

Kaynaklar :

1- Sıddık Naci Eren hz Ey Gönül Var Allah’a Kulluk Eyle syf.204- 205

Foto :

Kitap temini : Şelale Yayıncılık  / 0 216 420 9581