Yılda iki bayram vardır: Birisine IYD-I FITIR, yani Ramazan Bayramı, diğerine IYD-I ADHÂ, yani Kurban
Bayramı derler.
Her mü’minin, bu bayram gecelerini mümkün olabildiği kadar zikir fikir, tesbih, duâ ve diğer tâ’at ile ihyâ etmesi
İslâm âdâbındandır. Nitekim, hadis-i şerifte:
Bir kimse, bayram gecelerini ihya ederse, kalblerin öldüğü günde, onun kalbi ölmez, buyurulmuştur.
En’âm sûresinin 122nci âyeti kerîmesinde MEYYİT’ten, murat KÜFÜR ve HAY’den murat İMÂN’dır diye tefsir olunmuştur.
Bu mânâya göre, bayram gecelerini ihyâ eden kimselerin kalbleri ölmez demektir. O kimseler, âhirete imân ile giderler demektir ki, bu en büyük bir Hüsn-ü hâtime müjdesine delâlet etmektedir.
Bayram dolayısiyle gusletmeli, varsa yeni elbiselerini giyinmeli, yoksa temiz giyinmeli, güzel kokular sürünmeli, tırnaklarını kesmeli, başını tıraş ettirmeli, koltuk ve kasık tüylerini yoketmelidir.
Eğer, ramazan bayramı ise, namaza gitmeden önce bir miktar tatlı yemelidir. Kurban bayramında ise, hiçbir şey yemeden bayram namazına gidip gelmeli ve kesilen kurbanın böbreği ile iftar etmelidir. Bu şekilde hareket etmek, fukaraya uymak ve onlar gibi olmak içindir. Zira, ramazan bayramında fukarada yiyecek bulunabilir, kurban bayramında ise bulunmayabilir. Bu sebeple, fakirlere uymak ve onların ecir ve sevaplarına ortak olmak için böyle davranmak mendûptur.
Bayram namazı için evinden çıkarken, ramazan bayramı ise gizli ve kurban bayramı ise açık tekbir getirerek ağır ağır, sanki arasat meydanına gider gibi cami-i şerife gitmeli ve herkesin elbiseleri ve sıfatları başka başka olduğunu görünce arasat meydanını ve bir gün de orada toplanılacağını düşünmelidir.
Mescidin âdâbı bölümünde zikrolunan âdâbı da mülâhaza etmelidir.*
