Allah bir kuluna inâyet (ihsan, iyilik) lûtfederse ona az yemeyi, az uyumayı, az konuşmayı ilham eder.

Hz. Aişe radıyallahu anha şöyle rivayet ediyor:
“Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellemin karnı hiç doymamıştır. Bu durumunu da hiç kimseye şikayet etmedi. Fakirliği zenginlikten daha fazla severdi. Sabaha kadar açlıktan karnı bükülse bile, bu durum onun ertesi gün oruç tutmasını engellemezdi.
Halbuki O, Rabbinden yeryüzünün bütün hazinelerini isteyebilirdi.
Nitekim Mekke vadisi altın yapılıp kendisine arzolundu da O:
“Hayır Ya Rabbi! Bir gün tok olayım bir gün aç kalayım. Aç kaldığım gün sana yalvarayım. Tok olduğum gün sana hamd edeyim. Seni senâ edeyim.” demişti. ( 2 )

Açlık velierin iç temizleyicisi, rûhun sıkıntılarının gerçek gidericisidir.  Âşıkların açlığı ise Allaha yaklaşmaktır. Alimlerin açlığı derinleşmek, zahidlerinki hikmet, âriflerinki safvet (arınma)’dır. Açlık nefsi alçaltır. Kalbin acıma ve merhamet duygusunu kuvvetlendirir. Nefis ineğini açlık bıçağıyla kesenin kalbi ma’rifet nûru ile canlanır.

Hazreti Ömer (R.A.) günde bir defa yemek yerdi Yediği lokmaların sayısı da onbir idi.

Peygamberimizin (asm), “Ademoğlu, mideden daha şerli bir kap doldurmaz. Oysa belini doğrultacak birkaç lokmacık yeterlidir. Ancak nefsin galebesiyle, illâ da mideyi doldurma işini yapacaksa bari onu üçe ayırsın: Üçte birini yemeğe, üçte birini suya, üçte birini de nefesine tahsis etsin, üçte birden fazlasına yemek koymasın. Her türlü hastalığın küpü midedir”  diye ikaz etmesinin sırlarından birisi bu değil mi?  ( 3 )
Akıllı insan tıka basa değil ancak ibâdete kuvvet verecek derecede az yemek ver .  Böylece kalbini temizleyerek, rûhunu parlatarak Allah’a yönelir. Kâmil insan mertebesine çıkar . Çok yiyen vakitlerini uyumakla geçirdiğinden, zamanı değerlendiremez ve ibâdeti az olur.  Çok yemek, ibâdetten zevk duymaya mânidir. Çok yemeğe alışmada, harama düşmek tehlikesi vardır.  Çok yiyenlerde sekerâtül mevt çok acı ve şiddetli olur. Çok yeme, âhirete az bağlanmaya sebeptir.

Hazreti Ebû Bekir (R.A.): Müsluman olduğumdan bugüne kadar, ibâdetin lezzetinden mahrum olmamak için çok taam yiyip midemi şişirmedim Fazla da su içmedim ki, Allah’ı görme aşk ve şevkimden ayrılmayayım buyurmuştur.