KERBELA İPTİLASI Uşşaki Meşayıhından Sıddık Naci Eren Efendi Hazretlerinin Divan’ından KERBELA İPTİLASI Cism-i pak-i Hüseyin’e Eyledller ezâ cefâ Nice lâyik gördüniz Peygamber evlâdına Uymuş âsi insanlar Bir yezidin sözüne Bir zerre su vermediler Ashâb- Ehl-i Beyt’e Düştü Hüseyin atından Sâhrâ-yı Kerbelâ’ya Cibril var sen haber ver Sultân’ül Enbiyâ’ya Attilar ok...
Erenlerin Sohbeti
Gir mekteb-i irfâna, safâ gelsin canına
Ani kısa zamanda, tut bir mürşid elini
Ehlullaha yakın ol, gâfil olma ey insan
Meyyid gibi teslim ol, götürür Hakk’a seni
Mevlâ’nın sevdikleri edeb üzre her dâimi
Yâ Rab affet ümmeti, der Hakk’ın velileri
Evliyâlar cümlesi, zikrederler her dâim
Vecde gelip coşarlar, arşa çıkar ünleri
Erenlerin nazarı, yakın eyler uzağı
Varırlar dost şehrine, görürler peygamberi
Derviş idi veliler, üçler kırklar yediler
Tâat üzre her dâim, Resûl’ün sevdikleri
Yunuş Emre dervişti, daha nice ehlullah
Aman sakın hor bakma, Beytullâh gönülleri
Nutk-ı Hüdâ sözleri, tevhid okur dilleri
Kalbleridir nazargâh, incitme velileri
Ehlullah sohbetinden, cüdâ olma ey Sıddık
Gel onlara yakın ol, Rahman’ın sevdikleri